tag:blogger.com,1999:blog-298657712011-05-24T17:22:06.963+03:00İNCİR ÇEKİRDEĞİNİN HACMİNE AZ DA OLSA Bİ KATKIMIZ VARDIR HA NEDERSİN ZEK!(=batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.comBlogger251100tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-84971357379846306342007-05-29T19:32:00.000+03:002007-05-29T19:34:41.416+03:00<strong><span style="font-size:85%;color:#666666;">Hiçlik denizinde boğuldu mu “hiç” bedenin?<br />Yada ıstırap nedir hissettin mi?<br />Ama kolayına kaçmadan<br />Bisikletten düştüğünde hissettiğin ıstırap değil<br />Başlangıçla bitiş arasında<br />Varla yok arasındaki buğulu zamanda<br />Bedenin bile çelişkisinde<br />Dünyanın bile çelişkisinde<br />Gerçekle düş arasında kaldığında<br />Hissettin mi hiç “hiç”liği?<br />Düşündün mü?<br />Hiç olarak doğup hiç olarak ölmek nasıldır?<br />Hiçliğin ıstırabını duydun mu ?<br />Dolaşım sisteminin eridiğini hissettin mi?<br />Kalbin balçık içinde kaldı mı “hiç”?<br />Katranla sıvadın mı hiç ruhunu?<br />Hiç hiçliği yaşadın mı?<br />Ne başlangıç olmak<br />Ne de bitiş<br />Sadece “hiç” olmak<br />Hiç kimse olmak<br />Beyaz bayrak salladın mı “hiç” hiçliğe<br />Haykırdın mı var gücünle<br />Kulakların çınlayana kadar?<br />Hıçkırıklara boğuldun mu “hiç”<br />Hiçliğe isyan ederken?<br />Duymadığında hiçlik seni,ağladın mı hiç?<br />Karanlık korkun hiçlik korkundan üstün geldi mi?<br />Hiç..<br />Hiçliğin yaptığı oyunları bulamamaya alıştım artık..<br />En zor yerden bulup çıkarıveriyor karşıma<br />Pandora’nın kutusuna mı hapsetmeli seni<br />Nerelere kapamalı ki<br />Hiçlik bir nebze olsun anlam kazansın…</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-8497135737984630634?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-37673706371871534612007-05-19T12:52:00.000+03:002007-05-19T12:54:43.762+03:00<strong><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#999999;">Sabah olmuş yine </span></strong><br /><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:100%;color:#999999;">Ah bahar kokuyor artık gökyüzü<br />Tan vakti gri değil<br />Turuncu mavi pembe<br />Enerjiye boyanmış<br />O kıvrım,kıvrım<br />Utangaçımtırak<br />Nazlımsı asılmış buharımsılar<br /><br />Hava tam benim gibi…<br />Etrafında mor ışıklarla bezenmiş<br />Tahtası lilâ aynam<br />Önünde alabildiğine<br />Peruk,boya..<br />Aklına ne gelirse<br />Işıldayarak karşılıyor<br />Mutlu sabahı onlarda<br />Ben de gülümsüyorum gri,gri onlara<br />Önce alıyorum bembeyaz boyamı<br />Siyahla beyaz karışıp gri olmayacak<br />Korkmayın!<br />İyi bir makyözümdür<br />Söylemesi ayıp<br /><br />Boyuyorum pudramla yüzümü<br />Ne de berrak<br />Ne de masum<br />Ne de mutluluğa yaklaştım şimdi<br />Değil mi ama??<br />Şimdi sıra kırmızıda<br />Kırmızı enerji ya<br />Enerjimi saçsın diye<br />Ölgün<br />Ölü rengi dudaklarımda kırmızı<br />Kurumuş suya ihtiyaç tutan<br />Toprağımsı et parçası<br />Kırmızıyla sulandı…<br />Burnum ah baş belası burnum<br />Seni anca kapatarak bulurum çareyi<br />İşte sana kırmızıdan<br />Top burun<br />Gözlerim;<br />Etrafına göz kapağına biraz yeşil,biraz mavi<br />Renkli olsun<br />Hayat çok renkli çünkü(!)<br />Şapkam?!<br />Tanrım unuttum seni yine<br />Yok,yok bugün pembe peruğumda<br />Oynama sırası<br />Heh oldu işte<br />Bugün de sivil palyaço olabildim<br /><br />Kapattım griliğimi<br />Kayboldu karamsarlık<br />var oldu!<br />Yada var olmaya çabaladı işte<br />Sivil palyaço<br />Aslında yalancı palyaço<br /><br />Hadi şimdi çık sokaklara!<br />Oyna,replikleri unutma<br />Replik yok ki aslında <br />Sadece eğlendirmek görevin<br />Sorun yaratma<br />Gül sadece gül!<br />Makyajını sildirtme<br />Düşürme maskeyiSen palyaçosun</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-3767370637187153461?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-49671996395888574272007-05-19T12:47:00.000+03:002007-05-19T12:51:38.606+03:00<blockquote><strong><span style="font-family:times new roman;color:#999999;">neydi bizi birbirimizden ayıran?!<br />senin ümitlerin mi?!<br />yoksa benim ümitsizliğim mi?<br />ümit;<br />işkenceme bir kat daha katkıda bulundu<br />bana verdiği zararın dozunu arttırdı belki de kimi zaman<br />ama kimi zaman da<br />dayanma gücü verdi...<br />hayatın üstüme yüklediği yükleri paylaştı<br />ama hiçbir zaman beni istediğim mutluluğa<br />rahatlığa<br />huzura kavuşturmadı<br />kavuşturamaz da<br />...<br />biliyorum<br />yoksun<br />bana yakın olduğun tek nokta bile<br />silik...<br />sisli<br />puslu...<br />varla yok arasında gidip gelen zamanda...<br />bekle...sadece bekle...<br />bitecek..<br />ümit kendini tüketecek...<br />boyutun sonu gelecek...<br />ve işte mutluluk...<br />sen başlayacaksın...<br />bu beden daha fazla hapsedemeyecek öz'ü...<br />ümitsizlik varolacak belki de ikisi de yok olacak...ve gökyüzünden mucizeler göz kırpacak...</span></strong></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-4967199639588857427?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1167557949439464552006-12-31T11:37:00.000+02:002006-12-31T16:26:03.983+02:00<span style="font-size:85%;color:#999999;"><strong>Sabahın sert soğuğunda,herzaman 'o'nunla oturdukları parkta,o bankta oturuyordu delikanlı hiçbirşey demeden,hiçbir tepki vermeden...Öylece bakıyordu,sadece güneşin doğuşunu izliyordu... Güneş sabahın o esen sert ayazına nispet yapar gibi,delikanlının içindeki karanlığa inat olsunder gibi öyle ışıltılı,öyle sıcak doğuyordu ki... Delikanlı tüm olanları unutmuş gibi bakıyordu sadece gün doğumunu izleyip,tan vaktinin tadını çıkarıyordu.Acı bir çığlık sebep olmuştu.Herşeyi yeniden anımsıyor,parçalar birleşiyor aklında ve o korkunç tablo oluşuyordu zihninde..Sevgilisi,gözünden bile sakındığı yâri;serseri,it kopuk bir kurşuna kurban gitmişti... Halbuki onun yeterince kısaydı zaten ömrü...Gidiyordu zaten cehennete...Basamakları tamamlamıştı,hastalığı son raddelerinde volta atıyordu ama onu düşüren kurşun oldu...Basamaklar,yani cehennet basamakları,bile şaşırmıştı olanlara...Delikanlı kucağında yatan,çoktan ruhunu meleklere gönderen sevdiceğinin saçlarını okşuyordu...Gözünden iki damla yaşla ıslatıyordu sevdiceğinin buğday tenini...Ufukta bir silüet belirdi...Güneşin kızıllıklarından peyda olmuş bir perikızı...Başında papatyadan bir taç,üzerinde bembeyaz bir elbise...Yüzünde sıcak-acı bir tebessüm masumlukla bezenmiş güzeller güzeli bir kız... Delikanlı bu masum güzelliği tanıyamadı uzaktan lâkin yaklaşınca şaşırdı ve kucağındayatan sevdiceğine baktı.O kucağındaysa karşısındaki,onun tıpatıpı da kimdi?!Ruhuydu...Basamaklar bitmişti perikızı için...Artık sonsuzluğun yolundaydı Ruhu...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116755794943946455?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1167557644749797382006-12-31T11:32:00.000+02:002006-12-31T11:37:10.630+02:00<span style="font-size:85%;color:#9999ff;"><strong>"Öz" işte bu iki harften oluşan manidar sözcükte başlamıyor mu hepimizin hikâyesi?!Dünyaya "öz"ümüz dediğimizo kimseyi bulmaya göndersede "O" bizi,bizler bıraktığımızı özlüyoruz...Bıraktığımız öz bizden uzak çok uzaklardaona biraz olsun benzeyenini bulup götüreceğimiz günü bekliyor,tıpkı biz gibi.Özü burda bulmak zor sürekli arıyoruz,bulacağız birgün diyoruz fakat ogün bir türlü gelmiyor.Sadece sorgulu günler geliyor...Kimi zaman 35 sn'lik introda arıyoruz özü,kimi zaman bir deniz dalgasında, ney üflenişinde, şarabın buruk tadında...Bulamıyoruz belki ama o günün inancı yetiyor bizi dimdik ayakta tutmaya...Bazen umutsuzluk tohumlarıyeşersede kalbimizde vazgeçmiyoruz özümüzü aramaktan o ışık hep yanıyor.Hatta yenileniyor daha da kuvvetli yanıyor.Sönmesin o ışık hiç birimizin içinde, bizi bekleyen özümüzün gözlerine yaşlar dolmadan buluruz umarım onu...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116755764474979738?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1166867130906568902006-12-23T11:43:00.000+02:002006-12-23T11:47:21.493+02:00<strong><span style="font-size:85%;color:#33ccff;">Geçtiğimiz sokaklardan,<br />Caddelerden,<br />Apartmanların önünden<br />Sayısını benim bilmediğim kerelerce geçiyorum<br />Gölgelere bakıyorum<br />Arkamda olanların gölgelerine<br />Belki...<br />Belki birisinin gölgesi...<br />Seninkidir diye...<br />Yağmur damlalarını sayıyorum<br />Belki...<br />Belki seni birdaha göreceğim güne kalan sayıyı verir diye...<br />Yıldızları sayıyorum<br />İçimdeki hüzün bulutunu,toplanıp<br />Işıklarıyla dağıtsınlar diye...<br />Yağmur damlalarının sayısını unuttum<br />Sayamadım zaten kimisini<br />Kaçıverdiler tam sayadurmuşken<br />Sonsuz milyon sabun köpüğü sonra...<br />Görüşecekmişiz...<br />Ben söylemiyorum bunu<br />Börtüböcekler mırıldanırken duydum dün gece</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116686713090656890?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1166642249522395642006-12-20T21:11:00.000+02:002006-12-20T21:19:02.486+02:00<span style="color:#663366;"><span style="font-size:85%;"><strong>lgıt ılgıt akan bir nehir gibi...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>senden kalanlar...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sen...sen olmaktan vazgeçtin ya hani</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>hani gittin ya...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>usulca geliversen ya...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ansızın çıkversen ya o gizlendiğin karadelikten....</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>bekliyorum...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sabrediyorum...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sonunu bilmeden yaşamak...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>gerçeklikten uzak var olmak...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>bu düzene alışmak,sensiz düzene alışmak...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sensizliğin üstünü beyaz örtüyle örtmek...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>seni beyazlara beyaz huzurlara sarmak...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>geleceğine inandırmak bünyeyi...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sadece geleceğine...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>yardım et ya rab!</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>bu küpten çıkış vardır elbet..</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>bu diyarın gelişi gibi gidişide vardır elbet...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>bu med-cezirlerin bir sonu vardır elbet...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sonu beklemek...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>varış hayâliyle sarılmak hayata...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>insanları varışın coskusuyka kucaklamak...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>düzene alıştırmaya çalışmak bünyeyi bu şekilde...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>senle başlayan...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ama...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>sensiz biticek bir düzen...</strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116664224952239564?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1166536912625745422006-12-19T15:49:00.000+02:002006-12-23T11:42:49.266+02:00<span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>alıştığım insanların yada sadece insanın gitmesi off...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>neden böyle olurki?!</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>hep alıştıklarımız ya tamamen yada dünyevi şekilde giderler...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>gitmesinler artık!yada gidiceklerse,hiç gelmesinler...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>heey yeni gelecek insanlar size sesleniyorum!!! </strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>gidebiliteniz varsa ilerki günlerde hayatımdan,</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>-zerregram olsa dahi-</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>gelmeyin hiç hayatıma...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>kaldıramam gidişlerinizi...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>ağır geliyor gidenlerin arkasından bakmak....</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>ve ben sizin düşündüğünüz kadar güçlü değilim </strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>bakıp el sallayamam arkanızdan,</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>iyi dileklerim hep laftadır, </strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>sadece teselli amaçlıdır,</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>siz üzülmeyin diye de gözyaşı dökmem...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>siz görmezsiniz zaten döksemde...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>yağmurda ağlarım...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>farketmezsiniz ağladığımı...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>öyle üzülürüm ki ruhumun ışığının azaltılmasına...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>dünyama gelerek ruhumun aydınlanması için bir mum yakmış olurken </strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>giderken diğerlerinide söndürüyorsunuz... </strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>mumlar kalmıyor mumun dibindebiriken erimiş sular saçılıyor etrafa...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>gitmeyin artık yada gidesiniz varsa hiç gelmeyin...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>kaldırmıyor artık ruhum gidişlerinizi...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116653691262574542?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1166127149910925552006-12-14T22:10:00.000+02:002006-12-14T22:12:29.926+02:00<span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Yansımaların en güzeli</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Ruhun somut tanımı </strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Gerçeğe ışıklık tutan nesnesel olgu</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Duruluğun belirteci</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Berraklığın ta kendisi</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Hüznün ve neşenin barınağı</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Coşkunun evi</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Parıltıların sahibi</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Hayatın anlamı</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Sesine eş değer olmayan güzellik</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Doğallık</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Saflık</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Acı</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Zerresiyle başlayan hayat</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Zerresiyle sonlanan hayat</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#663366;"><strong>Neyin sesi kadar anlamlı ab-î hayat...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116612714991092555?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1163881675526260502006-11-18T22:24:00.000+02:002006-11-19T16:43:48.733+02:00<span style="font-size:85%;color:#660000;"><strong>Su damlası duvardan sızar ya aşağıya doğru usulca,gözyaşları öyle süzülüyordu Arda'nın gece kadar siyah gözlerinden...En zorlu günüydü bugün Arda'nın saatlerin geçmediği zamanla kavga ettiği gündü bugün.1haftadır bu gökmavisiodada Deniz'e refakat etmeye geliyordu Arda,buğday tenli sevgilisi Deniz 1 hafta önce intahar etmişti nedensiz..amaçsız..Bugün bu odadaki son günleri olduğunu bilmeden nede güzel uyumuşlardı dün gece nede güzel masallar anlatmıştıArda Deniz'e..En çok yaprağın hikâyesini sevmişti.Kendisi gibiydi yaprak sonbaharda dalından düşüp kuruyanyağmurla ıslanan...Deniz'de diğer yapraklar gibi,diğer insanlar gibi 21 gram eksilterek vücudundan başbaş demişti bu diyara...Arda inanamıyordu bu olanlara son 1 haftadır kabusta gibiyken uyanmayı beklerken kuyunun dibinedaha da bi yakındı.... Düştüğünü hissetti bir an baktığı camdan başı döndü etraf dalgalandı buğbuğ oldu heryer sonrası simsiyah...bi sesgeliyordu derinden derinden yumuşak ve huzurdolu...Nil'di bu banyodan çıkmış Arda'yı uyandırmaya çalışıyordugün batımı için fotoğraf çekeceklerdi.Arda uyandı kafası karıştı en son penceredeydi bayıldığını sanırken Nil'inıslak kızıl saçlarından damlayan suyla ve narin sesiyle gözlerini açtı"N'oluyor" der gibi bakıyordu "Deniz nerde?!" dediNil kıskanaraktan "sıkıldım bu hayâli sevgiliden"dedi ve kaynayan suyu fincanına koyarak kahvesini yaptı ufka bakarak içmeye koyuldu.Arda'da neolduğunu çözümledi...Deniz Arda'nın hayâlindeki "mükemmel" sıfatını üstünde taşıyan hatta mükemmel kelimesinin Deniz denen duru güzelliğe bakılarak bulunduğa inandığı güzeller güzelihayâl sevgilisini görmüştü.Nekadar acıydı Nil ve Deniz kafasında sadece iki olguydu Nil hayatındaydı yada Denizdiburda olan...Of!Yine iki dünya karışmıştı çözümlemek zordu bunu en iyisi çözmemek bırakmaktı ışık gitmedenfotoğraf çekimine gittiler... Hayâl ve gerçek dünya karışınca hayâlin büyüsü de bozulur.Bizi cezbeden mükemmellik orada bizim istem dışımızdafazla olay gelişmemesidir.Orada kalmak sevdiğimizle veyahut sevdiklerimizle olmak mutlu eder bizleri ama bu ikidünya apayrıdır.Karıştırınca alt üst olur hayâller terkeder bizi.Hayâl arkadaşımızdır ilk 21 gram kaybeden ve sonra figüranlar...Gerçeklik-kime göre,neye göre-karışınca herkes gitmiyor mu zaten?!</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116388167552626050?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1162581984279069292006-11-03T21:22:00.000+02:002006-11-03T21:27:12.106+02:00<strong><span style="font-size:85%;color:#663366;">saat:07:09 kalktı ve alarmı kapattı Defne .Yine aynı saatti.Son 1 aydır aynı saatte uyanıyordu ve hep aynı rüyanın bitiminde uyanıyordu.Son seanstan çıktığı,lavanta kokan odaya,acı kahvesine veda ettiği anının rüyasıyla sonlanyordu uykusu..."Lanet olası seanslar"diyerek atıverdi örtüyü üstünden...Son 1 aydır Beşiktaş'a psikiyatri servisine gidiyordu.Kendi istemişti gitmeyi ama şimdi ölesiye pişmandı.Antidepresanlar olanları azalatmıyor aksine daha da farklı bir boyuta sürüklüyordu.Bilinçaltı âdeta düşmanı olmuştu.Her kötü ânı kodluyordu derinlere...Gece rüyaları kolu kesik adamın onu buz gibi odada sorgulamasıyla başlıyor,akabinde kendisini gerçek hayatta hergün gördüğü minibüsçüyle devam ediyordu.En son 'o' geliyordu tek soru soruyordu...Denfe'nin boncuk boncuk ter dökmesine,ellerinin nemlenmesine sebep oluyordu."Neden öldürdün onları?!"Defne korkuyordu bu durumdan "kimseyi öldürmedim" diyordu içinden,bunu söylemek istediğinde sesi kısılıyordu.Arkasından da;Dr.Altan'ın odasından çıkmış bir tüy kadar hafiflemiş buluyordu.Aradaki olanlar kayboluyordu...Öldürmemişti Defne kimseyi öldüremezdide o zaten bir gölgeydi.Tıpkı ağaçlar gibi,tıpkı insanlar gibi,tıpkı dünya gibi,hepimiz gölgeyiz tıpkı Defne gibi..Aynaya dönüp baktığında nekadar eminsin ki gerçeklikten?!Hepsi kandırmaca yokuz aslında burda...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116258198427906929?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1162144172107051602006-10-29T19:47:00.000+02:002006-10-30T18:41:40.606+02:00<strong><span style="font-size:85%;color:#3366ff;">Budur belki de en iyi denge...Ne üşümek..Ne de kavrulmak...Başlıngıç ve son...Doğum ve ölüm.."0"dır herşeyin en kararlı olduğu nokta...Hayatımızın merkezide "0" değil midir?!O'nu hayatımın merkezinde tutamadım...'0'derecede durmakla kalmadı..Camdan bi küreye koydum O'nu...O'na olan sevgimi orda izleyip mutlu oluyordum ama orda kalmadı.Gittikçe büyüdü cam çatladı,derece arttı kararlılık bozuldu'0'derece uçtu gitti gitti ellerimden...Kırılan cam parçalarının acısını hisettim tüm benliğimde..Bu acı,bu parçalanan cam kırıkları içimdeki ipek böceğine de sıçramaya başladı...İşte en acısı buydu...İpek böceğimin ölümünden korkmak...özünde kendi ölümümden korkmaktı...histtetiğim...O ölürse bende ölürüm..!İçimizdeki ipek böcekleridir bizleri yaşatan...Hayatımıza anlam katan..<br />Bu sefer sevgimi merkeze almamaya kararverdim.Umutları öldürdüm...gömdüm en derinlere..En dışa bıraktım O'nu...Şimdi merkezde somut kavramlar oturuyor.His...Ruh..Mutluluk...Mutsuzluk...hiçbir duygumyer almıyor o merkezde...Hepsi kayboldu karanlıkta,gölgelerini bırakmaksızın karanlığa göç etti...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116214417210705160?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1160861559617936002006-10-15T00:12:00.000+03:002006-10-15T00:38:20.150+03:00<span style="font-size:85%;color:#660000;"><strong>bulamadı ki bitürlü çıkışını yolun başınıda unutmuştu...nerdeydi onuda bilmiyordu..gittikçe karanlık oluyordu sanki ortalık...dan'de nerdeydi?!uyumadan önce yanında ona şarkı sölüyordu sanki?!yanılıyor muydu ki?!uyandğında kendini başka bi yerde bulmuştu daha önce hiç gitmediği biyerde neresiydi ki burası...karanlık, o kapıdan o kapıya açılın, değişik biyerdi çıkışını bulamıyordu...bi kapı'ya geldi dikkatini çekti kapının altındaki ışık sızıntısı...içerden sıcak birazda ürkünç bir ışık sızıyordu ayaklarına...kapıyı usulca açtı ki karşısında oturan her gece onu rahatsız eden o ürkünç suratlı adamdı.bu sefer suratında o pis sırıtış yoktu,aksine bi masumluk çökmüştü yüzüne bi nur gelmişti adeta...özür diler gibi bakıyordu yüzüne...sordu ona "nerdeyim ben neden buraya geldim?!"..kötü suratlı adam oturmasını işaret etti,başladı anlatmaya;seni her gece rüyalarında rahatsız ettim buraya gelmen için fısıldadığım kulağına geel diye çağırdığım yer burasıydı..senin kendi kendine gelmeyeceğini ona yaptıklarını farketmeyeceğini anlayınca ben geldim üzüldüm senin sana yaptıklarına...dayanamadım...öyle kötü davranıyorsun ki kendine sen o'nun gözünde benim senin karabasanın olduğum gibisin..aranızda öyle uçurumlar oluştu ki..öyle uzaklaştın ki ondan artık onun tekrardan sende hüküm sürmesi sana hayat vermesi ve seni tekrardan sana kazandırması imkânsız belkide..kız birşey soracak gibi oldu susturdu onu...soracaksın şimdi 'o' diye bahsedip durduğun kim diye..sadece ruhun...senin özün...kimliğin...öyle incittinki onu...<br /><br />p.s:sonunu yansıtamadım sanırım istediğim gibi olmayınca hiç olmasın daha iyi dedim<br />cünkü sonlar mutsuzluktur herzaman.......</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-116086155961793600?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1159817087265244522006-10-02T22:16:00.000+03:002006-10-02T22:24:50.153+03:00<span style="font-size:85%;color:#6600cc;"><strong>Buharlaştığını hissetti Cleo..yavaş yavaş bulutlara yükseldiğini,yansımasının kaybolduğunu,gölgesinin yok olduğunu anladı,farketti..</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#6600cc;"><strong>Dün gece dünyaya mor bulutların üstünden bakmaktı bugün için olan dileği gerçek mi olmuştu ne?!Herşey güzeldi bulutların üstünden,herşey mükkemeldi...aradığı,hayâl ettiği yerdeydi...neresiydi ki burası tam olarak bir anda kafasını çarptığını hissetti...herşey kaybolmuş gibiydi...evet..kaybolmuştu herşey...kendini kalabalık,çok kalabalık biryerde bulmuştu...herkes ağlıyordu.anlam veremedi...ve sonra farkettiki cleo kendi cenaze törenindeydi...saçlarına dokundu annesinin göz yaşlarını silmek istedi ama olmadı ve anladı ki ölmüştü cleo...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115981708726524452?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1158944410367187722006-09-22T19:57:00.000+03:002006-09-22T20:06:55.160+03:00<span style="color:#c0c0c0;"><strong><span style="font-size:85%;">yağmurumu arıyorum gördünüz mü?!yanlış sordum soruyu afedersiniz...yağmuru arıyorum içinde bir huzur saklı olanı...onu bulmanın bana kaldığı o yağmuru arıyorum...o kadar süredir arıyorum ki bi damla yağmuru ben aradıkça o kaçıyor saklanıyor oyunlar oynuyor..huzur denilen o kavramı özledim...artık mutluluğu kovalamaktan yoruldum...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">bunlardı en son sözleri belkide yağmuru arayan kızın...öyle yorulmuştu ki artık isyan etmeye bile gücü yoktu dünyasına,geçmişine olanlara...öyle bitkindi ki öyle taakâtsiz kalmıştı ki artık kızamıyordu bile O'na...kızmayada hakkı yoktu...O'nun için kimse olmayan birisi nasıl kızabilrdiki O'na...yağmurun belkide başka diyarlarda oluşuydu onu bu denli solduran...</span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115894441036718772?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1156934805050961392006-08-30T13:41:00.000+03:002006-08-30T13:48:14.993+03:00<span style="font-size:85%;color:#333399;"><strong>"dur !!!"dedi çocuk kıza tam atlamasına ramak kalmış,tam herşeyden bu kirli bu nefret dolu dünyadan kurtulup huzura geçmesine mutluluk tohumlarını ekmesine bi adım kala...ama artık çok geçti onun için o çoktan pamuk ipliğine bağlı hayatının o incecik bağını koparıp gidivermişti sevgilisinin gözleri önünde....delikanlı koştu aşağıya baktı amélie'nin ölgün bedenini gördü bembeyaz işlemeli doğum gününde alfredo'nun hediye aldığı o güzel ipek elbise artık kanlarla süslenmişti alfredo nefes alamadığını hissetti hızla yağan yağmurda ıslanırken sadece bağırdı "nedeeen!!!neden amélie neden!!!"amélie'yle bu sabah konuştukları hatrına geliverdi bir anda...amélie ona çok uzaklara gitmekten söz etmişti bunu herzaman söylerdi gidelim çok uzaklara gidelim yaşadığımız toprak bizi sevmedi demişti...ama bu sefer gidicem diyordu sadece ben gidicem !!!alfredo bunları dikkatsiz dinledği için çok pişmandı o bunları anlatrken herzaman olduğu gibi işleriyle meşguldu!amélie'nin ise çiçeğin suya ihtiyacı olduğu gibi alfredo'ya ihtiyacı vardı...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115693480505096139?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1156858849415033792006-08-29T16:31:00.000+03:002006-08-29T16:56:06.383+03:00<span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>düşünmek;sabah akşam uykuda bile düşünmek...heryerde onu görmek hayâlle yaşamak olmayacağını bilmek ama dibe vuruncaya kadar koşmak...koşmak..hiç ama hiç durmamak..yılmadan beklemek sonrasında acıların son dozunu alıp içinde nefrete dönüştürmek...sevgi mi nefret mi karar verememek bir türlü anlayamamak... herşeyin hayatın kıyısına kadar gidip aşağıya bakıp bir tebessüm edip geri dönmek ama asla düşmemek...içimde bitmez tükenmez siyahlık bu olsagerek bunun sebebi sen olsa gereksin...ben yinede severim seni siyahta olsan gride olsan...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115685884941503379?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1154294667242222402006-07-31T00:18:00.000+03:002006-07-31T16:11:27.690+03:00<span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>hayâl kelebeği bırakıp uzaklaşmıştı,göz gözü görmeyen o yağmurda...arkasından seslenecek mecâlim bile yoktu bir ara seslenmeyi denedim ama sesim çıkmıyordu...Gece boyunca elimde can çekişerek hayata gözlerini yuman kelebeğe baktım...Hayâlin bana verdiği kelebeğin aynısı olan o güzel kelebeğe...Neden bana bu kelebeği bıraktığını düşünüyordum,anlam veremi-yordum bir türlü.Sürekli soruyordum "Neden?!".Buna ek olarak birde rüyadakinin aynısı oluşu kafamı karıştırıyordu Hayâlin öldüğüne artık inanamıyordum.Biryerlerde gizlenip bana oyunlar hazırlıyor benimle oynuyordu eskisi gibi yine biryerden çıkacak ve gülecektik bütün bu olanlara!Sabah 06.12 de uykuya dalabilmiştim ancak bu duygu yoğunluğu dolu gecenin tesirinden kurtulmak zor olmuştu.</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>Hayâl geldi yine soruyordu nasıl da bulamadın?oysaki cevabı sende gizliydi sadece sende!Benim söylememe gerek bile yok ruhunu incelesen yeter diyordu.Anlam veremiyordum bir türlü! Söyledikleriyle beni aydınlatmıyor tam tersine kafamı daha da karıştırıyordu.Sordum,defalarca sordum"Ruhunla başbaşa kalmasını iyi beceririsin sen biraz onu dinle,ruhunu aynada göreceksin ve ozaman anlayacaksın kelebeği neden bıraktığımı" dedi ve gitti...çok uzunca bir süre düşündüm gecelerim gündüzlerime karışmıştı..hayâlsiz yaşamaya alışmak yerine onunla olmaya onun gitmediğine daha da çok inanıyordum.Tan vakti aklıma geldi Hayâl'in deyimiyle ruhumu o vakit aynada görmeyi becerebilmiştim.Hayâl ruhumdaki sızıyı cançekişen bir kelebeğe benzetiyordu.Kelebekteki sızıyı nasıl ben gördüğümde içim acıdıysa oda beni gördüğünde aynılarını hissediyordu.Kelebek ben bense o olmuştum şuanki duygu karşmaşamızı anlatırken Hayâl...</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#333333;"><strong><span style="color:#666666;">kelebeğin sırrını çözmek senin burda olup olmadığını çözmek kadar kolay olsa keşke off özledim seni hayâl yine gel rüyalarıma seni tek gördüğüm yer orası bundan sonra..belkide hep böyleydi...işte bu beni korkutan!!!<br /></span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115429466724222240?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1153994524470542682006-07-27T12:57:00.000+03:002006-07-29T22:54:12.810+03:00<span style="font-size:85%;color:#666666;"><strong>Gözyaşlarımın gözlerimden süzüldüğü bir anda uyandım o güzel rüyadan....Rüya mı gerçek mi hâlâ kavram kargaşası yaşarken dışardan gelen gök gürültüsüyle irkildim biran.Korkarakta olsa temiz hava almak için pencereyi açtım.Önce derin bir nefesle toprak kokusunu içime çektim,iyi geldi biraz.Gözüm pencerinin önündeki denizlikte biriken suyun üstünde can çekişen morlu,beyazlı kanatları olan hayatla ölüm arasında kalmış kelebeğe takıldı.Onu görünce gördüğüm rüya canlandı ....Hayâl'le konuşuyordum,ellerimi ellerinde hissediyordum,onu nekadar sevdiğimi anlatıyordum.Çoktan yeryüzünden ayrıldığını,bulutlara doğru yükseldiğini unutmuşcasına inanıyordum bu yaşadıklarımızın gerçek olduğuna.Rüya olamaz diyordum,Hayâl öyle güzel,öyle gerçek bakıyordu ki gözlerime gözlerindeki hayat parılıtısını zerre gram kaybetmemiş bu kadar hayat dolu bir insan ölemez demekten alamıyordum kendimi...Uzun uzun gözlerime baktıktan sonra avucumun içine şuanda elimde can vermekte olan morlu beyazlı kelebeğin ta kendisini bıraktı ve aniden kayboluverdi...Rüya mıydı bu?!Gerçek miydi?!Yoksa bir yanımsama mıydı?!Ya da bir bilinç altı oyunu.Hangisiydi gerçek olan Hayâlin ölümü mü yoksa bu kelebeğin ölümü mü?!</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115399452447054268?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1152738677841636312006-07-13T00:01:00.000+03:002006-07-29T15:32:48.926+03:00<span style="color:#6666cc;"><span style="font-size:85%;"><strong>bu hissi bi birine bir şeyler anlatırken gözlerime bakmadığında hissederim bide telefonda cevap gelmediğinde.telefonda şu sesi beklerim "hı-hımm"buses gelmeyince anlamıyorum beni dinleyip dinlemediğini görmüyorum ki ama nasıl anlayabilirim ki başkaa??!!!bu konu asıl sizlerle alakalı-tabi siz diye bir topluluk varsa...-şimdi de öyle hissediyorum yani buraya yazmaya başladığımdan beri sanki kimse okumuyormuş gibi geliyor-yani okuduğunu bildiklerimin dışındakiler ve goncanın haricindekiler için diyorum bunu-</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>e-kimse yorum denilen o güzide bölümü kullanmazsa nerden bilsin bu batul sizin okuyup okumadığınızı!!!yorum yazın yahu!!!yazıktır bana böhüüüüü=P</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>hakketen ya niye kimse yorum yapmıyor iyi yada kötü hani şunuda deseniz"ıykk ne yazıyorsun sen buraya yaa defoool"bile deseniz oghh bee okuyan var diyecem ama oda yok amaan kimse okumuyorsada bende kendim için yazarım hıh=))</strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115273867784163631?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1152129697923437592006-07-05T22:52:00.001+03:002006-07-10T23:23:43.886+03:00<span style="font-size:85%;color:#3366ff;"><strong>sebebini bilmediğim nedenlerden ötürü yine kalbim acıyor..-sanırsam kalbim-boğazımdabaşlayıp daha derinlere gidip orada cehennem alevi renginde korların saçılışı..sanırımsaçıldığı,serpildiği o yer kalbim...keşke nedenli olsa off...nedeni yok...bi şey var eksik yarım ama ne...bende bilmiyorum..ruhum mu?!evet!onu bazen kaybediyorum "siyah"ların içinde...ruhum siyah artık...görüyorum onu kalbime korlar serildiğinde tam karşıma oturup kavga ediyor benle ona yaptığım işkenceler yüzünde,onu incittğimden...kıpkırmızı kesiliyorum yaramazlık yapmış,yalan söylemiş çocuklar gibi vicdan azabı duyuyor utanıyorum...en kötüsüde ne biliyor musun?!onu istemediğin hâlde fazlasıyla üzmek incitmek...en son istediğim ruhumu incitmek olsada bunu sıksık yinelemek...özür dilerim ruhum hayatımı,beni neyin sonsuz iyimserliğe ve karamsarlıkdan melankoliden neyin kurtaracağını ararken seni düşünmeden üzdüğüm incittiğim için...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115212969792343759?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1151151291097763092006-06-24T15:08:00.000+03:002006-06-24T15:14:51.113+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="color:#6666cc;"><strong>hayata nefret,ölüme sevgi duymanın benim kurtarıcım olmayacağını biliyorum....keşke bende ölümden korksam,hayata sıkı sımsıkı tutunsam..tam tutunurken,tam ellerime değmesine ramak kala kayıyor gidiyor...bi daha toparlamak zaman alıyor...sonra bu kayıp gitme sönüp gitmeye dönüşüyor..ellerimin arasından bi hayat kayıyor sönmek üzere ama bu hay</strong><strong>at benim hayatım oluyor...onuda birisi buluyor,topluyor eski hâline getirmeye çalşıyor gelmiyor tabi eski hâline bunu yaşayan bünye...sabun köpükleri gibiyiz...o kadarcık ömürlerimiz...elbet bi gün hava akımına,yer çekimine yenip düşüp kaybolacağız,söneceğiz..erkenden sönmek acıtsada geride kalanların yüreğini bizim mutluluğmuzu bilmeleri söndüğümüzde,belki onların acı çekmesine birazda olsa engel olur....</strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115115129109776309?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1150903218269413812006-06-21T18:15:00.000+03:002006-06-21T18:20:18.270+03:00<strong><span style="font-size:85%;color:#3366ff;">sıkılıorum istanbul'da kmi zaman...nefesimi kesio ona her bakışımda..kimi zamnda onsz nefes alamayıp boulmaktan korkuorum..sende bölesn cnm bnmsenle de bouluorum senszde bouluorum!!!hayalimsn sen bnm..angelicamsı bişisnbazen delirdiimi düşünüorum ama bölesi daa ii galiba sen bni hç üzmüosun..ulaşırım belki bi gün sana...reel imkanszlrdan daha az hasarlar açıosunruhumda belkide bu seni esrarengz kılıo dierlerini görmek ulaşamamak çok acıtıo canımı yada söyedikleri abudik kubidik bi dolu sözückler onlar için duvarlrda asılıkalırken bnm ruhumn derinlklernde en güzel köşeyi çoktaan kampş oluolar...bukadar kolay aslında incitmekde incinmekde...ince düşüncelre dalmamak herzamniçin daha yararlı...</span></strong><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#66cccc;"><strong>p.s:aslında bu yazıyı kawram kargaşasından önce yazsaydım daha ii olcucakdı sanırsam=))ama olsun siz bunu okuyunca anlıcaksnz hayâl nedir ne değilidr bunudaha önce yazmştım o kawram kargaşası yaratandan önce ama niese bunn yerine onu koydum=)nese....</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115090321826941381?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1150651415694758042006-06-18T20:15:00.000+03:002006-06-18T20:23:35.703+03:00<span style="font-family:courier new;font-size:85%;color:#999999;"><strong>lost control'ü her dinlediğimde ölümün nekadarda yakınından geçtiğimizi onunla hergün,her an,her sn beraberr yaşadığımı hatta onun sevgilimz olduğunu düşünüorum...sevigilini bile okadar görmüyorsundu,okadar yannda hissetmiosndr...ölüm değişik bi duygu kavram kargaşası yaratn huzurlu huzursuz değişik bi mahluk ama bni bendn iyi tanıyan bana benden iyi yoldaşlık eden en kadim dost benim için...yazılarıma ilham weren "hayal" ve "ölüm" onlar bnm canlarım...iki sevgiliyi birdenidare ediorum çok hovardayım yahuu=PPPP"hayal"in bi şekli,bi şemali yok kafamda...sadece onn warlığını hissediorum benliğimde...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115065141569475804?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29865771.post-1150579845901238282006-06-18T00:30:00.000+03:002006-06-18T00:49:20.596+03:00<span style="font-family:times new roman;font-size:85%;color:#666666;"><strong>melankolinn snrlarını zorladıımı hissediorum bazen...halbusa bütün gün sırıtıp ehaaa die gülmştm güzel de bi gündü...ama öle bişi oluo biandaöle sinsi bişi ki bn bile çözemiorum...herşei sorgulamak hayatn detaylarına takılmak hayatı zorlaştrmktan başka bi b*ka yaramıo bunu çok ii biliorumama yapamıorm olmuo herşei en incesine kdr düşünüorum..peki ya bnmm haytımdaki güsel sevmli insanlar bunu yapiolar mı yoo...sıkıolar boğuolar bni çou zmn hayat bni boğuo herşee üssüme gelio hiç bişii ii gitmio herşee b*k oluo...herşeeden nfret etmee başliorum...off nassı geçer bu ızdırap ruh sancısı bu olsa gerek..eeet eet yaşadıım bu olayın adı ruh sancsı..bazen diorum ki belkide bn yapiorm bunu bu..ızdırap anlamsz serzeniş ama öle diil dio bi tarafım...herşee lanet ediorum hayata doodum güne hergece bnide al oraya die yalwarmktançok sıkldım ölüm gelsede kurtulsam ruh sancısında!!...offf!!!</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29865771-115057984590123828?l=death2birth.blogspot.com' alt='' /></div>batuLhttp://www.blogger.com/profile/00090963924171788182noreply@blogger.com0